Even buiten Monastir, op de heuvels die aflopen naar de kust, ligt Flamingo Golf Course. Een juweel van een golfbaan. Het ontwerp van deze baan verraadt de meesterhand van de befaamde Amerikaan Ronald Freame. De architect liet de bestaande natuurlijke omgeving nagenoeg intact en ontwierp binnen dat bestek een goed bespeelbare, kwalitatief hoogstaande baan. Al spelend op deze zeer geaccidenteerde baan (buggy aanbevolen) staat de golfer zo versteld van de prachtige panorama’s dat het moeite kost de concentratie bij het spel te behouden. Bij ieder teebox is het vaak even puzzelen om de green te ontwaren. Op veel fairways dienen de groen-wit gestreepte palen als indicatie voor de speelrichting. Is men na de eerste 5 holes op het plateau boven op de heuvels aangeland dan blijkt daar een verraderlijke waterpartij te liggen die de meeste golfers verleidt een korte binnenroute over het water te nemen. Met alle gevaren van dien.

Aantrekkelijk voor allerlei soorten golfers

En, vlak voor de green van hole 9, ligt heel verradelijk een uitdagende kloof van hooguit 25 meter breed. Het aanspelen van de er vlak achter liggende green wordt zo een mooi avontuur.
Extra aantrekkelijk van deze golfbaan is dat de geoefende spelers–om het zo te zeggen- de moeilijkheden niet uit de weg kan gaan en tegelijk is de baan goed bespeelbaar voor hogere handicappers omdat steeds in het ontwerp vluchtwegen zijn ingebouwd. Hole 19, het clubhuis, voldoet aan alle eisen zonder spectaculair te zijn. Op het terras bij het clubhuis kan genietend van het prachtig panorama nog heerlijk worden nagenoten van het inspirerend spel op deze baan.